متن زیر قسمتی از مصاحبه باDonlan knuth است که دکترای  ریاضی اش را از دانشگاه صنعتی کالیفرنیا دریافت کرده ودارای جوایزارزنده بی شماری است و بیشتر ازهمه به خاطر کتاب " هنر برنامه نویسی " –The art of computer programming- شناخته شده است که خواندن آن شناخت نسبی از یکی از جنبه های AI یا همان هوش مصنوعی ایجاد می کند.

مصاحبه گر: امروزه ما گهگاه با شاخه در حال پیشرفتی به نام هوش مصنوعی برخورد می کنیم آیا هیچ وقت توجه شما به این موضوع جلب شده است ؟

دانلند کنوث: من از مطالعه راجب به هوش مصنوعی لذت می برم . بسیاری از الگوریتم های جلد چهارم کتابم برای حل مسائل بسیار جالب در هوش مصنوعی به کار می رود . ثابت شده است که یک تناظر یک به یک بین این الگوریتم ها و چیز هایی که مهندسین برق برای مقاصد دیگر به کار می برند وجود دارد و از این گذشته من از کنار هم قرار دادن دو متن مختلف که دارند راجع به یک موضوع سخن می گویند لذت می برم به عنوان مثال مسئله کوتاه ترین مسیر چیزی است که به صورت های مختلفی ظاهر می شود .زبانی که با آن در هوش مصنوعی الگوریتم های حل مسئله و اثبات قضایا مطرح می شود با آنچه دیگران از آن در الکترونیک برای همان نوع مسائل ولی در قالب مسائلی چون رد یابی سیم و امثال آن استفاده می کنند تفاوت دارد .

من متخصص هوش مصنوعی نیستم ولی فکر می کنم که جالب ترین مطلب در مورد آن چیزی است که می توانم آن را از روی کتابی نوشته Pamela McCorduck (ماشین هایی که فکر می کننند-Machines Who Think)شرح بدهم او اشاره یم کند که سابقا سوال اساسی این بود که آیا کامپیو تر ها قادرند که فکر کنند با این وجود تا به حال تمام کارهایی که به فکر کردن ربط داشته توسط کامپوترها انجام شده است و تنها توانایی انسانها که کامپوترها فاقد آن هستند انجام اعمالی است که مردم آن را بدون فکر کردن انجام می دهند !این موضوع واقعیت دارد کارهایی که ما بدون فکر کردن انجام می دهیم آنهایی هستند که کامپوتر ها هرگز انجام نداده یا به سختی انجام داده اند مثل راه رفتن . کنترل یک ربات به نحوی که بتواند مثل یک مورچه راه برود یا دادن برنامه ای به کامپیوتر که آن را قادر به تشخیص کسی که ریش گذاشته است بکند فوق العاده دشوار است . بچه ها به راحتی به چند زبان صحبت می کننند ولی کامپیوتر ها حتی نمی توانند زبانها را به درستی ترجمه کنند .تمام کارهایی که ما به طور غیر ارادی و ناخود اگاه انجام می دهیم همان هایی هستند که هوش مصنوعی قادر به انجام آن نیست در حال حاضر مهمترین مسئله راجع به این موضوع همین است. بزرگترین معما همین است که وقتی ما در حال تفکر نیستیم چه اتفاقی می افتد مورچه ها چه طور می توانند چنین اعمال پیچیده ای را بدون این که یک رهبر به آنها بگوید انجام دهند . مغزهای کوچک آنها چگونه تشخیص می دهند که چطور با هم ارتباط برقرار کننند یا مشکلی را حل کنند ؟این مسائل کاملا فراتر از معلومات کنونی ما قرار دارند .من به هوش مصنوعی خیلی علاقه دارم ولی هیچ موقع عهدی نکرده ام که کتابی در مورد آن بنویسم .

مصاحبه گر:پس شما خیلی هم به آینده هوش مصنوعی خوش بین نیستید ؟

دانلند کنوث:مطالعه هوش مصنوعی واقعا مهم است از این لحاض که وقتی ما سعی داریم بفهمیم کارها چطور انجام می شوند چیز های بیشتری می آموزیم تا اینکه انجام آنها را به یک سیستم کامپیوتری بسپاریم کوشش برای خود کار نمودن یک چیز یک موفقیت بزرگ علمی است . بعد از این که شما یک فرایند را خودکار کردید نکته مهم در واقع این است که شما راجع به آن فرایند اطلاعات دارید نه این که اکنون کامپیوتر می تواند یک کار پیچیده انجام دهد . هنگامی که شما سعی دارید چیزی را به کامپیوتر توضیح دهید باید آن مطلب را حتی از هنگامی که می خواهید به کسی درس دهید بهتر درک کنید در قدیم می گفتند :تو چیزی را یاد نمی گیری مگر این که آن را به کس دیگری درس داده باشی امروز می گویند :تو واقعا چیزی را یاد نمی گیری مگر این که آن را به یک کامپیوتر یاد داده باشی این مطلب راز و رمز فراگیری است . کامپیوتر واقعا وسیله خوبی برای سنجش فهم است . کامپیو تر به شما اجازه نمی دهد دستهایتان را تکان دهید و بگویید :خالا تو یک کمی هم فکر خودت را به کار انداز شما باید آن موضوع را به روشنی درک کنید هیچ راهی برای سر هم بندی وجود ندارد . به همین دلیل است که من می گویم دانش کامپیوتر در اموزش دخالت دارد . اگر دانش جویان بتوانند مطلبی را به کامپیوتر یاد بدهند آن وقت است که شما می دانید آنها کاملا به مطلب احاطه دارند .